อย่าลืมบอกกันมั่งนะ

จะฝากซื้อหนังสืออ่ะ

ยังไม่รู้เลยแล้วจ๋าไปสมัครยังง่ะ

ถ้าจะไปบอกมั่งนะเผื่อไปด้วย

อืมๆ

จ้าๆ

ไว้เจอกานนนนนนนน

เออแล้วมันผ่านได้ไงวะเนี่ย

คนสอบยังงงอยู่เลยง่ะ

งืมๆเจอกันวันซ้อม

(วันไหนว่ะ)

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เป็นไงแก สบายดีมั้ย

หนาวยั้ง????

ชั้นหนาวแระ

เทคแคร์น๊า...

คิดถึงน่ะคะคุณน้องสาว ลมหนาวเริ่มแล้วดูแลสุขภาพนะคะเค้าเป็นห่วง

กรูขอโทษมากมายรวมถึงผู้ใหญ่ทั้งหลายที่ไม่รู้เรื่องด้วย

ป.ล.อย่าได้หลุดไปเชียวไม่งั้น ฉันตายแน่ -*-!

บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
"เขา" ได้เจอ "เธอ" ในงานเลี้ยงแห่งนึง
เธอดูโดดเด่นมาก และมีคนมากมายรุมล้อมเธอ
ในขณะที่เขาดูเป็นผู้ชายธรรมดาคนนึง ไม่มีใครใส่ใจเขาเลย
และหลังงานเลี้ยงเลิก เขาได้มีโอกาสชวนเธอไปทานกาแฟต่อ
เธอประหลาดใจมาก แต่ท่าทีที่สุภาพของเขา ทำให้เธอตอบตกลง
พวกเขานั่งในร้านกาแฟดีๆแห่งนึง เขาดูประหม่าจนพูดอะไรไม่ออก
เธอรู้สึกอึดอัดมาก จนคิดในใจว่า ได้โปรดให้ฉันกลับบ้านเหอะ
แต่ทันใดนั้น.....



เขาถามบ๋อยว่า ขอเกลือป่นได้ไหม อยากเอามาใส่ในกาแฟ
ทุกคนในร้านหันมาจ้องเขาด้วยความประหลาดใจ
เขาอายจนต้องก้มหน้า แต่ก็ยังเติมเกลือลงในกาแฟ และก็ดื่มมันเสียด้วย
ทำให้เธอต้องถามเขาอย่างอดไม่ได้ว่า ทำไมชอบกาแฟรสชาติแบบนี้
เขาตอบว่า เมื่อเขายังเด็ก บ้านเกิดเขาอยู่ริมทะเล
เขาเป็นลูกน้ำเค็ม เล่นกับทะเลทุกวัน เคยชินกับรสเค็มของเกลือ
เหมือนกับรสชาติของกาแฟเค็ม
เพราะฉะนั้นเมื่อทุกครั้งที่เขาได้ลิ้มรสกาแฟเค็มๆ
เขาก็จะคิดถึงวัยเด็ก คิดถึงบ้านเกิด เขาคิดถึงพ่อแม่ทียังอยู่ที่นั่น
เขาเล่าไปก็น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอรู้สึกสงสารเขาจับใจ
นั่นเป็นความในใจลึกๆของเขา ผู้ชายคนไหนที่กล้าบอกว่าเขาคิดถึงบ้าน
แสดงว่าเขาต้องรักครอบครัวอย่างมาก และมีความรับผิดชอบต่อครอบครัว
ดังนั้นเธอก็เริ่มประทับใจในตัวเขา เริ่มชวนเขาคุย เล่าถึงบ้านเกิดของเธอบ้าง
ชีวิตในวัยเด็ก ครอบครัวของเธอ เธอกับเขาคุยกันถูกคอมากขึ้นเรื่อยๆ
และจากการเริ่มต้นที่ดี ทำให้เขากับเธอคืบหน้าความสัมพันธ์ต่อไป..


จนทีสุด เธอก็ค้นพบว่า เขาคือผู้ชายแบบที่เธอต้องการอย่างแท้จริง
เขาใจกว้าง อ่อนโยน อบอุ่น และดูแลเป็นอย่างดี
เขาเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ แต่เธอเกือบจะมองข้ามเขาไป!
ต้องขอบคุณกาแฟแก้วนั้น
และชีวิตรักที่สวยงามเช่นนี้ ก็เหมือนดังเรื่องทั่วไป
เมื่อเธอตกลงใจแต่งงานกับเขา
และก็มีความสุขมาโดยตลอด....
โดยทุกๆครั้งที่เธอชงกาแฟให้กับเขา
เธอต้องใส่เกลือลงไปในกาแฟให้ทุกครั้งไป
เธอรู้ว่านี่เป็นกาแฟที่เขาชอบมากที่สุด


หลังจากนั้นอีกสี่สิบปี เขาก็จากเธอไป
ทิ้งจดหมายไว้ให้เธอฉบับนึง ข้างในมีใจความว่า

"ที่รัก อภัยให้ผมด้วย ที่ต้องโกหกคุณชั่วชีวิต
มีเรื่องเดียวเท่านั้นที่ผมโกหกคุณ เรื่องกาแฟเค็มนั่น
จำวันแรกที่เรามีนัดกันได้ไหม ผมประหม่ามากในตอนนั้น
จริงๆแล้วผมต้องการน้ำตาล แต่ผมพูดผิดเป็นขอเกลือ
ซึ่งมันยากที่จะกลับคำในตอนนั้น ผมจึงต้องปล่อยมันไป
ซึ่งผมไม่คิดว่า นั่นจะทำให้เราได้เริ่มต้นการพูดคุยกัน
ผมพยายามที่จะสารภาพกับคุณหลายต่อหลายครั้ง
แต่ผมก็ไม่กล้าที่จะสารภาพออกไป ทำให้ผมสัญญากับตัวเองว่า

จะไม่โกหกอะไรคุณอีกแม้แต่ครั้งเดียว ตอนนี้ผมจากไปแล้ว

ผมไม่ต้องหวาดกลัวอะไรอีก ดังนั้นจึงเล่าความจริงในจดหมายฉบับนี้

แท้จริงแล้วผมไม่ได้ชอบทานกาแฟรสเค็มเลยแม้แต่น้อย
มันรสชาติค่อนข้างแย่ทีเดียว แต่ว่าผมทานมันตลอดทั้งชีวิตตั้งแต่ได้รู้จักคุณ
ผมไม่เคยนึกเสียใจในสิ่งที่ทำเพื่อคุณเลย การได้พบคุณเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดชีวิตของผม ถ้าผมได้มีโอกาสมีชีวิตอีกครั้ง ผมก็ยังอยากจะได้พบคุณ

และมีคุณเป็นภรรยาผมอีกครั้งเช่นกัน แม้ว่าผมจะต้องดื่มกาแฟรสเค็มอีกตลอดชีวิตก็ตาม"

น้ำตาของเธอหยดใส่กระดาษจดหมายจนเปียกชุ่ม
และหลังจากนั้น หากมีใครถามเธอ
กาแฟรสเติมเกลือรสชาติเป็นเช่นไร

เธอก็จะตอบเสมอว่า " มันหวาน "

ก๊อกๆๆๆ
อยู่หรือเปล่า
แวะมาทักแก้เหงา
ห้าๆๆๆ
อยากไปหาเพื่อนจัง
คิดถึงม๊ากมาก

12-13 dec เหรอ ได้ๆไว้เราจะไป

ฮ่าาาาาาาาาา

เปนงัยบ้างจ้า
สองหนึ่งสอง
ได้เท่าไหร่ ?

เพื่อนรัก555+

ชั้นมาแว้วววว

คิดถึงนะจ๋า

คิดถึงอ้วนมากมายเลย

เตงไม่ต้องคิดมากนะ

เป็นห่วง

รักที่สุด สุดที่รัก

รักอ้วนที่สุดในโลก

คิดถึงมากมายเลย

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คิดถึงจังเลยวุ้ย

ทำไรอยู่จ๊ะแม่สาวน้อย

คิดถึงเค้าหน่อยนะ

เค้าคิดถึงตัวเองจัง

ขอบใจจร้า
เอาไว้เจอกันนะขึ้นกรุงเทพไม่ได้เจอเพื่อนเล้ยเรา
เซ็งทะเล

เฮ้ยๆๆๆใครบอกว้าว่าทำได้อ่ะ



ไม่จริงเลย



ที่ตอบมามีถูกอยู่กี่ข้อเอง



เซ็งเลยอ่ะเฮ้ออออ

จะเอาปั๊บโปะมาแล้วนะ

ตื่นเต้นอะ

แล้วเป็นงัยมั่ง

เรียนขับรถยังตื่นเต้นอยู่มั้ย

สู้ๆ

สู้ตาย

ป.ล. อยากกินตำปูม้าว่ะ